Албатта ҳукм Аллоҳникидур Сиёсий сақофий таҳлилий
сайт

 

 

мана шу пайтда мўмин тили билан уларга дўстлик изҳор қилиши ва юзаки муросаи мадорага ўтиши жоиз бўлади. Бу мўмин томонидан бир тақийя (ўзини сақлаш) ва ўзидан хавфни даф қилиш бўлади» деганидир». Демак бу икки муфассир «бундаги мавзу мустасно қилиш, яъни хавф туғилган ҳолатни мўминлар кофирларни дўст тутмасинлар, деган наҳийдан мустасно қилишдир, мавзу фақат мана шу», деган маънога иттифоқ қилишди. Лекин Табарсий бунинг ортидан мавзудан чиқиб кетадиган маънони билдириб, бу оятни жонга хавф туғилган пайтда тақийя динда жоиз эканига далил қилди. Ваҳоланки бундай маъно бу оятда мавжуд эмас. Чунки оятнинг мавзуси кофирларни дўст тутишдан мўминларни қайтариш ва кофирлар мўминлар устидан ғолиб бўлган пайтда улардан хавфда бўлиш ҳолатини мустасно қилиб бу ҳолатда уларни дўст тутишга ижозат беришдир. Бу ҳолат диндаги тақийя эмас ва у жонга хавф туғилишигагина хос эмас. Чунки бу ўринда истисно умумийдир:


إِلاَّ أَن تَتَّقُواْ مِنْهُمْ تُقَاةً
«Магар улардан эҳтиёт бўлиб турсаларингиз (юзаки муомала қилсангиз жоиздир)»        [Оли Имрон 28]

 

Яъни улардан эҳтиёт бўлинадиган нарса борасида эҳтиёт бўлиб турсангизлар, демакдир. Замахшарий «Кашшофда» бундай деб маъно берди: «Магар улар томонидан эҳтиёт бўлиб сақланиш лозим бўладиган бирон иш юз беришидан хавф қилсангизлар». Демак эҳтиёт бўлиб сақланиш лозим бўладиган ҳар бир ишда дўст тутиш жоиз бўлади. Яъни эҳтиёт бўлинадиган ҳар бир нарса умумий бўлиб, жон, мол-мулк, ор-номус, манфаатларга хавф туғилишини ўз ичига олади. Шунинг учун бу оятни динда тақийя қилишга далил қилиб олиш мавзудан чиқиб кетиш бўлади. Уни жонга хавф туғилиш ҳолатигагина хослаб қўйиш эса ҳеч бир хословчисиз хослаб қўйишдир. Бундан ташқари у фақат куфр ва имонга тааллуқли бошқа мавзудир. У бу оятга эмас, бошқа оятга тааллуқлидир. Табарсийнинг «асҳобларимизнинг айтишича тақийя зарурат туғилганда барча ишларда жоиздир», деб сўнгра Муфиднинг «тақийя гоҳида вожиб бўлади, гоҳида эса вожиб бўлмайди….» деган сўзларини келтирганига келсак, бу ҳар қандай далилдан холи бўлган гапдир. Чунки оят ҳатто Табарсийнинг ўзининг тафсири бўйича ҳам бунга мутлақо далолат қилмаяпти ва Табарсий бунга на Китобдан, на Суннатдан ва на саҳобалар

 

326-бет

Бетлар: 246 247 248 249 250 251 252 253 254 255 256 257 258 259 260 261 262 263 264 265 266 267 268 269 270 271 272 273 274 275 276 277 278 279 280 281 282 283 284 285 286 287 288 289 290 291 292 293 294 295 296 297 298 299 300 301 302 303 304 305 306 307 308 309 310 311 312 313 314 315 316 317 318 319 320 321 322 323 324 325 326 327 328 329 330 331 332 333 334 335 336 337 338 339 340 341 342 343 344 345 346 347 348 349 350 351 352 353 354 355 356 357 358 359 360 361 362 363 364 365 366 367 368 369 370 371 372 373 374 375 376 377 378 379 380 381 382 383 384 385 386 387 388 389 390 391 392 393 394 395 396 397 398 399 400 401 402 403 404 405 406 407 408 409 410 411 412 413 414 415 416 417 418 419 420 421 422 423 424 425 426 427 428 429 430 431 432 433 434